|
|
افسردگی یکی از اختلالات روانی است که خلق فرد راتحت تاثیر قرار می دهد.این اختلال می تواند افکار،احساسات،رفتاروسلامت عمومی فرد رابه خطر بیندازد..بیشتر افرادی که دچار افسردگی هستند،با درمان مناسب وبه موقع بهبود می یابند اما مشکل اینجاست که بسیاری از افراد دچار افسردگی هرگز مشکل خود را نمی پذیرند و از نیروهای متخصص کمک نمی گیرند. متاسفانه وقتی افسردگی درمان نمی شود، وخیم تر و طولانی تر می شود و زندگی شغلی ، تحصیلی و خانوادگی فرد را مختل می کند. برای آن که بتوانیم در صورت افسرده بودن ، از درمان به موقع و مناسب بهره مند شویم لازم است ابتدا با برخی باورهای اشتباه خود را درباره ی افسردگی اصلاح کنیم. در اینجا با چند باور اشتباه رایج درباره افسردگی و واقعیت های مربوط به آن آشنا می شویم: باور اشتباه:من افسرده نمی شوم! واقعیت: براساس بررسی های انجمن سلامت کالج امریکا درسال 2004 ؛ نزدیک به نیمی از دانشجویان احساس افسردگی را در دورانی که مشکل عملکرد داشته اند ، تجربه کرده اند، و15% دارای ملاک های افسردگی بالینی بوده اند. این بدان معناست، که افراد دور و بر شما وخود شما،در معرض ابتلا به افسردگی قرار دارید. باور اشتباه:افسردگی یک مساله طبی(پزشکی )واقعی نیست. واقعیت : افسردگی یک مساله ی واقعی جدی است. این اختلال به واسطه ی تاثیری که بر فرد می گذارد ، با بیماری هایی چون دیابت و نارسایی های قلبی تفاوتی ندارد.افسردگی می تواند هم علایم عاطفی و هم فیزیکی را به طور دایم داشته باشد و زندگی را دشوار سازد.جامعه ی پزشکی جدی بودن افسردگی را باور دارد و آن را به عنوان یک بیماری تشخیص داده است . بی تردید،عوامل ژنتیک وبیولوژیک در بروز و پیشرفت بیماری تاثیر دارند. باور اشتباه : افسردگی چیزی ست که افراد قوی با تفکر مثبت می توانند آن را پشت سر بگذارند. واقعیت:افسردگی چیزی نیست که بتوانید از آن فرار کنید ، بلکه موقعیتی ست که به سبب تغییر و تحولات بیوشیمی مغز در کنار دیگر عوامل (ژنتیک و محیط)ایجاد شده است.هیچ کس افسردگی را انتخاب نمی کند. افسردگی علامت ضعف یا تنبلی نیست ، بلکه حاصل تغییرات ساختار عملکرد مغز به دلیل عوامل محیطی و بیولوژیکی است. واقعیت این است که هر فردی ممکن است دچار افسردگی شود، اگرچه برخی افراد با شخصیت های انعطاف پذیر ،احتمال کمتری برای ابتلا دارند. باور اشتباه: افسردگی فقط زمانی پیش می آید که اتفاق بدی در زندگی رخ دهد ، مثل قطع ارتباط ،مرگ فرد مورد علاقه ، شکست و امثال آن. واقعیت : افسردگی فراتر ازافکار غمگین و ناراحت کننده درباره ی موضوعی خاص است وگاه ناگهانی ظاهر می شود، حتی وقتی اوضاع و شرایط زندگی خوب است.شایان یادآوری ست که افسردگی انواع مختلفی دارد که نوعی از آن به شرایط خاص فرد وابسته است ولی انواع دیگر آن ممکن است بدون هیچ دلیل بیرونی خاصی بروز پیدا کند. باور اشتباه:افسردگی خود به خود برطرف می شود. واقعیت : اگرچه ممکن است در مواردی بعضی افراد بتوانند بدون درمان از افسردگی رهایی یابند،این موضوع عمومیت ندارد. درمان نکردن افسردگی باعث می شود که هفته ها،ماه ها و حتی سال ها ادامه پیدا کند و به زندگی فرد به شدت آسیب می رساند .به علاوه افسردگی درمان نشده ممکن است به افکار خودکشی و اقدام به خودکشی بینجامد در حالی که غالب افراد افسرده با درمان بهتر شده اند. باور اشتباه : داروهای ضر افسردگی ، شخصیت شما را تغییر می دهند. واقعیت : این باور که مصرف دارو می تواند شیمی مغز را تغییر دهد ، ممکن است نگران کننده باشد.اما داروهای ضد افسردگی به این منظور طراحی شده اند که فقط مواد شیمیایی عامل افسردگی را تغییر دهند ، نه شحصیت فرد را. بیشتر افرادی که دارو های ضدافسردگی مصرف می کنند از اینکه دوباره به شخصیت خود برگشته اند خوشحالند و شخصیت متفاوتی پیدا نکرده اند. بهترین کار این است که درباره تاثیرات ضد افسردگی با پزشک خود مشورت کنید. باور اشتباه:صحبت کردن درباره افسردگی فقط آن را بدتر می کند. واقعیت : البته قابل درک است که چرا افراد از صحبت کردن درباره افسردگی خود نگران می شوند. درواقع باید بدانید تنها ماندن با افکار، خطرناک تر از مواجهه شدن با آن است. متاسفانه بسیاری از افراد دچار اختالات روانی ، در جامعه برچسب می خورند و از این رو تمایل به صحبت کردن درباره مشکلات خود یا خواهان دریافت کمک حرفه ای نیستند. بنابراین بهترین کمک فرد افسرده این است که شنونده ی حمایت گر باشید،قضاوت نکنید و او را برای دریافت کمک تخصصی تشویق کنید، زیرا در بسیاری موارد شما قادر به کمک قطعی نیستید.اگرخودتان دچار افکار منفی و علایم افسردگی هستید ،حتما با یک روانشناس یا روانپزشک تماس بگیرید. دراینجا لازم است با برخی علایم افسردگی آشنا شوید و نسبت به آن هشیار باشد.البته توجه داشته باشید که تشخیص نهایی افسردگی و نوع آن در حیطه ی تخصص روانشناس بالینی و روانپزشک است و صرف داشتن چند علامت به معنای اختلال ، افسردگی نیست. بنابر این اگر برخی از علایم ذیل درشما یا یکی از نزدیکانتان مشاهده شد برروی خود و آن ها برچسب نزنید و حتما برای دریافت راهنمایی بهتر به متخصص مراجعه کنید: علایم عمومی افسردگی : غم پایدار،اضطراب یا احساس تهی بودن/احساس ناامیدی و بدبینی /احساس گناه،بی ارزشی و درماندگی /تحریک پذیری و بی قراری/از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت ها یا سرگرمی هایی که زمانی فرد ازآن لذت می برده است/خستگی و کاهش انرژی/مشکل در تمرکز،به یادآوردن جزئیات و تصمیم گیری/بی خوابی ،شب زنده داری(بیدار ماندن تا نیمه شب)و یا خوابیدن بیش از حد/خوردن(پرخوری)یا از دست دادن اشتها/افکار خودکشی،اقدام به خودکشی/دردهای مزمن و پایدار؛سردرد یا مشکلات جسمانی که به درمان جواب نداده است. به یاد داشته باشید که افسردگی یک بیماری جدی اما درمان پذیر است. نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم خرداد 1388 ساعت 15:25 توسط |