| تبليغات | X |
|
|
همایش بین المللی لارشناسی همایش بین المللی لارستان بزرگ بیست و سوم تا بیست و پنجم اسفند در لار برگزار می گردد.
نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387 ساعت 15:53 توسط "مسعود عابدی""از دیگر شاعران کورده است که طبع ظریف خود را در سرودن یه زیبایی به کار گرفته است.او تنها به سرایش شعر فولکور یا شعر محلی همت گزارده است وتمامی اشعار وی حاصل درگیری عاطفه اش با لهجه ی کورده ای است.اشعار وی به علت فولکور بودن از دلنشینی خاصی برخوردار است؛ از ویژگی های شعر وی می توان به وفور اسمهای خاص جغرافیایی ونام مکانهای قدیمی ،سادگی وروانی وتمثیل های زیبا نام برد. در کل شعر مسعود دارای لغزشهای کلامی و وزنی زیادی است که این خصیصه ی منفی از پختگی کار وی کاسته ؛غلط های قافیه ووفور وازگان فارسی نیز از دیگر ویژگی های منفی درغزل های ایشان است .اما درکل اشعار مسعود به نحو زیبا و قابل قبولی تاثیرگذار و دلنشین هستند.در ادامه چند نمونه از غزلهای وی معرفی میگردد.
۱. کورده لایقه گر جون َش قربون آ تام چُن اروپا شَ دامِ "اِشکَت خاردون" ناتام خلوت "گود نَرو"،سایه ی اِشکَت وَ کنار یک دقیقش شَ هزار ساعت تهرون ناتام اَگایِن شیراز یک آب و هوای خَشی شَ ولی بازم ای ما شَ "اِشکت رییسون" ناتام لب دریای شمال خیلی فرحبخش ولی جنگل سوز و قشنگش شَ "کناردون" ناتام شب نشینی اَ "سر چاه" و کباب و تش گَش همچنین جایی ما شَ صدلب کارون ناتام اَدِ "پارَخ"بیگی تا "ایفُنَه" و پشت "نِدا" یک وجب خاکا ما شَ ملک سلیمون ناتام ما از ای خاکام و مَی وا زِرِ ای خاکا چِدَه خاک اجداد خوم از دست وَ آسون ناتام هرکسی ترک ده اُشکِردِه سلامش برَسِن بِگِ "مسعود" گُتایین گاش اَ نادون ناتام ۲. دلی که دوبار اِشکَه دِگه واچهره ندان جون شیرین اگه چو وابدن مرده ندان دل ما تِک سِرِ هر کوی و مکان از دُمِ تای مرغی که از قفسش چو دگه وا خونه ندان تا تاشا فصل بهار از بِیِ گل مست بیبی که دگه عطر طرب از گل پژمرده ندان لب دریا که اَچام تانگِ دلم بِشتار اَبِ چون دگه تِک صدفش لوءلوء دُردونه ندان اوچی از لاله بپرسی که دلش پر خینه چرا از بَرّ بیابو تِکِ گلخونه ندان هرکسی وقت جَوونیش شَ دل آموند امید وقت پیریش دگه دیدی از ای کُنده ندان طبع شعریِّ تا "مسعود" مُسببِ دِلُتِه ادعای عقل نکُ عاقلی اصلا تَ ندان ۳.
رازیکه خاک وجودُم تِکِ دنیا بتهَ بی اِشپِتهِ ی عشقی اَ لِه ی گرد و غبارم لِتهَ بی طاهر آنابِه مگه باز ما وا خاک بُبام بلکام آنوقت دلم از دل تا وازَته َبی باوارُت نابِه که چُن شمع وَ یاد تا سُتآم غنچه ی عشق جوونیم ز شاخش چِدهَ بی آبروم چو ما ز بس قصه ی تام گُت همه جا جمع وانابِه دگه روغنی که والِتهَ بی سِدر و کافور و کفن حاجت هر ساعتُمِه مرده ی لِی زیمیه هر کسی که دل سُتهَ بی وا"کَمِ زرد" اَبِه خاک دل دردکشان "سنگ سَغدو"ز دل سنگدلان البته بی کسی که عاشق اَمَ ، عاشق زی , عاشق مرد از نَنی تا کفنی بخت سفیدش خَتَه بی خاک و خاکستر "مسعود"اَ دریا بلِزی آنزمانی که دگه سرخ زبوش از گُتَه بی. کَم زرد:کوهی با خاک بسیار نرم. سغدو:کوهی باسنگ بسیارسخت.
نوشته شده در پنجشنبه یکم اسفند 1387 ساعت 23:41 توسط آمار و امکانات
ابتدا نيت كنيد سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::. |
